Η μοίρα του σύμπαντος

Την ποιητική διάσταση της γέννησης αλλά και του θανάτου του σύμπαντος παρουσιάζει η δημοσιογράφος Maria Popova σε δημοσίευμά της στο ηλεκτρονικό περιοδικό Brain Pickings. Ανακαλεί την έννοια μιας λυρικής συμμετρίας, συνδυάζοντας τα λόγια του ποιητή και πεζογράφου Ράινερ Μαρία Ρίλκε (1875 -1926) για το θάνατο, καθώς και επιστημονικές πληροφορίες για τον σταδιακό αφανισμό του σύμπαντος.
Ο θάνατος, σύμφωνα με τα γραφόμενα του Ρίλκε σε μια λυρική επιστολή του 1923, είναι ο φίλος μας, ακριβώς επειδή μάς υπενθυμίζει με απόλυτο και παθιασμένο τρόπο όλα αυτά που είναι εδώ, κάθε τι το φυσικό, αυτό που είναι η αγάπη. Ο σπουδαίος ποιητής με τα αθάνατα λόγια, τονίζει η Maria Popova, συμπυκνώνει στην ποίησή του, με ποικίλους τρόπους, τη γέννηση του σύμπαντος και τον οριστικό του θάνατο, αλλά και τη μυστηριώδη κοσμική αναλαμπή ανάμεσα σε αυτά τα δύο φαινόμενα.
Το ίδιο θέμα, από διαφορετική οπτική γωνία, απασχολεί και τη νοτιοαφρικανή κοσμολόγοRenée Hložek στο βίντεο κινουμένων σχεδίων που δημιούργησε για λογαριασμό της σειράς σύντομων μαθημάτων TED-Ed. Ανάμεσα στις ενδιαφέρουσες πληροφορίες που παραθέτει αναφέρεται στην άποψη που υποστηρίζει ότι τα συστατικά του σύμπαντος μπορούν να επιδράσουν καθοριστικά στην μοίρα του: «Μπορούμε να προβλέψουμε πώς το σύμπαν θα αλλάξει σε βάθος χρόνου αν υπολογίσουμε τις ποσότητες ή τις ενεργειακές πυκνότητες των διαφόρων συστατικών του, σήμερα» λέει, εκτός των άλλων, η Renée Hložek.
Δείτε το βίντεο

Read more

Παραγωγή υδρογόνου μέσω τεχνητής φωτοσύνθεσης

Ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της αντιγραφής της μεθόδου που χρησιμοποιούν τα φυτά για την παραγωγή καυσίμου/ ενέργειας πραγματοποίησαν Αμερικανοί ερευνητές – ωστόσο, όπως σημειώνεται σε δημοσίευμα του MIT Technology Review, η χρηματοδότηση για τη συνέχιση της προσπάθειας στερεύει.
Το Joint Center for Artificial Photosynthesis (JCAP) αποτελεί ένα ερευνητικό πρόγραμμα της κυβέρνησης Ομπάμα από το 2010 και περιλαμβάνει ερευνητές από πολλούς φορείς, με επικεφαλής ομάδα του Caltech. Οι ερευνητές αυτοί επέδειξαν έναν τρόπο επέκτασης της «ζωής» μιας πολλά υποσχόμενης μεθόδου ηλιακής ηλεκτρόλυσης, η οποία χρησιμοποιεί ηλιακό φως για την απευθείας διάσπαση νερού σε οξυγόνο και υδρογόνο. Το υδρογόνο που παράγεται με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να αποθηκεύεται και να να χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρισμού ή σε κυψέλες καυσίμου σε αυτοκίνητα.

LANCE HAYASHIDA

Η παραγωγή υδρογόνου μέσω ηλιακής ενέργειας είναι δυνατή έμμεσα, μέσω της χρήσης ηλιακών συλλεκτών για συμβατικές τεχνικές ηλεκτρόλυσης. Ωστόσο, αυτές χαρακτηρίζονται από υψηλό κόστος, με μια ποσότητα υδρογόνου που αντιστοιχεί σε ένα γαλόνι βενζίνης να κοστίζει 10-20 δολάρια. Μια συσκευή ικανή να διασπά το νερό χρησιμοποιώντας ηλιακή ενέργεια θα μπορούσε να επιφέρει σημαντική μείωση, της τάξης των 2-4 δολαρίων για μια αντίστοιχη ποσότητα. Το JCAP ιδρύθηκε το 2010 ως ένα Innovation Hub του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, με την υπόσχεση χρηματοδότησης ύψους 122 εκατ. δολαρίων μέσα σε διάστημα πέντε ετών. Ο Νέιθαν Λιούις, διευθυντής του κέντρου, ελπίζει σε επέκταση της χρηματοδότησης από το Κογκρέσο.
Οι ερευνητές του χρησιμοποίησαν αποδεδειγμένα αποτελεσματικές τεχνολογίες, οι οποίες διατίθενται στο εμπόριο, συνδυάζοντάς τις σε μια ενιαία συσκευή για μείωση του κόστους, απλούστευση της διαδικασίας και αύξηση της αποδοτικότητας

Read more

Η Μεγάλη Έκρηξη δεν συνέβη ποτέ, σύμφωνα με νέα θεωρία !

Το σύμπαν ίσως υπάρχει αιώνια, και επομένως δεν έγινε ποτέ μια Μεγάλη Έκρηξη που το δημιούργησε, συμπεραίνει ένα νέο μοντέλο που ανέπτυξαν δύο φυσικοί από το πανεπιστήμιο της Μπένχα στη Αίγυπτο και του Λέθμπριτζ στον Καναδά.
Το θεωρητικό μοντέλο προσπαθεί να εναρμονίσει την κβαντική θεωρία με τη γενική θεωρία της σχετικότητας και, όπως περιγράφουν οι δύο επιστήμονες σε άρθρο τους στο περιοδικό Physics Letters B, μπορεί να εξηγήσει επίσης τη σκοτεινή ενέργεια, λύνοντας έτσι κι άλλα προβλήματα.
Η γενική πεποίθηση για την ηλικία του σύμπαντος είναι πως ανέρχεται στα 13,8 δισ. χρόνια, όπως υπολογίζεται από τη γενική θεωρία της σχετικότητας. Τότε, ένα σημείο με άπειρη πυκνότητα, γνωστό ως μοναδικότητα (singularity), άρχισε να διαστέλλεται με τη Μεγάλη Έκρηξη, δημιουργώντας έτσι εξελισσόμενο τον κόσμο που μας περιβάλλει.
Παρόλο που ένα τέτοιο φαινόμενο προκύπτει απευθείας από τους νόμους της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, μερικοί επιστήμονες το θεωρούν προβληματικό, επειδή τα μαθηματικά μπορούν να εξηγήσουν τι συνέβη αμέσως μετά στη μοναδικότητα – και όχι τη χρονική στιγμή «μηδέν» ή νωρίτερα από τη Μεγάλη Έκρηξη.
«Πρόκειται για το πιο σοβαρό πρόβλημα της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, αφού κάνει τους νόμους της φυσικής να παρουσιάζουν ασυνέχεια», λέει χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα Phys.org ο Αχμέτ Φαράζ Αλί,  φυσικός από το Πανεπιστήμιο Μπένχα και ένας από τους συγγραφείς του άρθρου.
Αντίθετα, το μοντέλο των δύο επιστημόνων επιλύει αυτό το πρόβλημα, αφού σύμφωνα με αυτό το σύμπαν δεν έχει χρονική αρχή και τέλος. Επομένως, καταργεί ουσιαστικά τη Μεγάλη Έκρηξη.
Οι δύο φυσικοί τονίζουν με έμφαση πως το μοντέλο τους δεν δημιουργήθηκε ad hoc, σε μία προσπάθεια να παρακαμφθεί η ιδέα της Μεγάλης Έκρηξης της μοναδικότητας.
Για την κατασκευή του, βασίσθηκαν στην ιδέα των κβαντικών τροχιών, που διατύπωσε τη δεκαετία του ’50 ο θεωρητικός φυσικός και φιλόσοφος Ντέιβιντ Μπομ, καταλήγοντας έτσι σε κβαντικές διορθώσεις των εξισώσεων Φρίντμαν, οι οποίες περιγράφουν τη διαστολή του σύμπαντος στα πλαίσια της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.
Παρόλο που το μοντέλο τους δεν είναι μια πλήρης θεωρία κβαντικής βαρύτητας, περιέχει στοιχεία από την κβαντική μηχανή και τη γενική θεωρία της σχετικότητας, ενώ οι δύο ερευνητές εκτιμούν πως, ακόμη κι όταν διατυπωθεί μία πλήρης θεωρία που να ενοποιεί πλήρως τις δύο περιγραφές της φύσης, τα συμπεράσματά τους θα εξακολουθούν να ισχύουν.
Πάντως, πέρα από το ότι δεν περιλαμβάνει τη Μεγάλη Έκρηξη μιας μοναδικότητας ως αρχής του σύμπαντος, το νέο μοντέλο αποκλείει επίσης ότι το σύμπαν θα αρχίσει να συρρικνώνεται, καταλήγοντας σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας.
Με κοσμολογικούς όρους, οι κβαντικές διορθώσεις «μεταφράζονται» σε μία κοσμολογική σταθερά, η οποία που δεν χρειάζεται την ύπαρξη της σκοτεινής ενέργειας για να δικαιολογηθεί. Επίσης, οι προβλέψεις του μοντέλου συμφωνούν με την κοσμολογική σταθερά και την πυκνότητα του σύμπαντος, όπως προκύπτουν από τις παρατηρήσεις.

Με φυσικούς όρους, το μοντέλο περιγράφει το σύμπαν σαν να κατακλύζεται από ένα κβαντικό ρευστό. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το ρευστό αυτό πιθανόν αποτελείται από βαρυτόνια – υποθετικά σωματίδια χωρίς μάζα που αναλαμβάνουν να «μεταφέρουν» τις δυνάμεις ανάμεσα σε δύο σώματα που αλληλεπιδρούν. Αν υπάρχουν, τα βαρυτόνια θεωρείται πως θα παίξουν κεντρικό ρόλο σε μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας.
Οι δύο φυσικοί σκοπεύουν να αναλύσουν ακόμη περισσότερο το μοντέλο τους, μεταξύ άλλων για να το προσαρμόσουν σε μικρές διαταραχές που καθιστούν το σύμπαν τοπικά ανομοιογενές. Πάντως, δεν αναμένουν ότι τα συμπεράσματά τους θα αλλάξουν σημαντικά.

Read more

Έγινε «σκόνη» η ... «ανακάλυψη του Αιώνα»

Τα βαρυτικά κύματα, που γεννήθηκαν στις απαρχές του σύμπαντος, μπορεί όντως να υπάρχουν, αλλά πάντως δεν ανακαλύφθηκαν πέρυσι τον Μάρτιο, όπως είχαν ανακοινώσει βαρυσήμαντα οι αμερικανοί επιστήμονες της ερευνητικής κοινοπραξίας BICEP2.

Οι αμφιβολίες της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας για την ορθότητα της ανακοίνωσης, οι οποίες συσσωρεύονταν συνεχώς όλους αυτούς τους μήνες, επιβεβαιώθηκαν και επίσημα πλέον, μετά την συγκριτική ανάλυση παρόμοιων στοιχείων από τον ευρωπαϊκό δορυφόρο «Πλανκ» και την έκδοση της σχετικής ανακοίνωσης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA).

Η νέα ανάλυση, στην οποία συμμετείχαν και οι Αμερικανοί ερευνητές (αναγνωρίζοντας έτσι έμπρακτα το σφάλμα τους), δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει την ανίχνευση των αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων. Το υποτιθέμενο «σήμα» προκλήθηκε όχι από αυτά τα κύματα αλλά από την πανταχού παρούσα σκόνη στο διάστημα, σύμφωνα με το BBC, το «Nature», το «New Scientist» και το Space.com.

Η διάσπαρτη διαστρική σκόνη στον γαλαξία μας παραπλάνησε τους Αμερικανούς επιστήμονες, οι οποίοι βιάστηκαν να δοξαστούν, κάνοντας την εντυπωσιακή επιστημονική ανακοίνωση το 2014, χωρίς καν να προηγηθεί κάποια σχετική επιστημονική δημοσίευση – και ο έλεγχος των ισχυρισμών τους από άλλους συναδέλφους τους. Επίσης, πέρυσι δεν ήταν ακόμη διαθέσιμα τα στοιχεία του ευρωπαϊκού δορυφόρου.

Το συμπέρασμα των ερευνητών του «Πλανκ» είναι ότι τα βαρυτικά κύματα -οι αρχικοί κυματισμοί στον χωρόχρονο μετά την απότομη «πληθωριστική» διόγκωση του σύμπαντος πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια- δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. Όταν αυτό γίνει, τότε θα αποδειχτεί και η δημοφιλής αλλά ακόμη αναπόδεικτη θεωρία του «κοσμικού πληθωρισμού».

Ο εντοπισμός των βαρυτικών κυμάτων, πιστεύεται ότι είναι δυνατό να γίνει μέσω του «αποτυπώματος» που μπορεί να έχουν αφήσει στην πόλωση (προσανατολισμό) της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου, του φωτός που εκπέμφθηκε 380.000 χρόνια μετά την «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ). Η πόλωση αυτή αφορά τη δόνηση των κυμάτων του φωτός προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, γεγονός που δημιουργεί ορισμένα συγκεκριμένης γεωμετρίας «μοτίβα» που μοιάζουν με δίνες (τα λεγόμενα «B-modes»), «προδίδοντας» την ύπαρξη των βαρυτικών κυμάτων.

Όμως, η διαστρική σκόνη του γαλαξία μας εκπέμπει επίσης πολωμένο φως, επηρεάζοντας έτσι και την πόλωση της μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Το γεγονός αυτό προφανώς παρέσυρε τους αμερικανούς αστρονόμους του πειράματος BICEP2, που έκαναν χρήση του ομώνυμου ραδιοτηλεσκοπίου στο Νότιο Πόλο.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, τα νέα ευρήματα δεν αποκλείουν ότι τελικά μπορεί να βρεθεί το αποτύπωμα των αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου.

Η κοινή ανάλυση των στοιχείων των δύο ερευνητικών κοινοπραξιών BICEP2 και «Πλανκ» (η ευρωπαϊκή ομάδα αποτελείται κυρίως από γάλλους και ιταλούς επιστήμονες) υποβλήθηκε για δημοσίευση στο διεθνούς κύρους περιοδικό φυσικής «Physical Review Letters».

Read more

Επανάσταση στη διαστημική εξερεύνηση υπόσχονται οι πυρηνικοί κινητήρες !

Το επόμενο «κεφάλαιο» κατάκτησης του διαστήματος, το οποίο προβλέπει πιο μακρινούς στόχους για εξερεύνηση, είναι ξεκάθαρο πως θα χρειασθεί νέες ιδέες και τεχνολογίες για τη γρήγορη μετάβαση σε αυτούς τους προορισμούς.
Ανάμεσα στις προτεραιότητες για τέτοιες καινούριες τεχνολογίες, ξεχωρίσει η ανάγκη για καλύτερους τρόπους κίνησης των διαστημοπλοίων, οι οποίοι θα είναι πιο οικονομικοί στην κατασκευή και πιο αποτελεσματικοί στην κατανάλωση καυσίμων, παρέχοντας όμως παράλληλα την ισχύ που χρειάζεται ώστε τα πληρώματα, οι προμήθειες ή τα μη επανδρωμένα σκάφη να εκπληρώσουν την αποστολή τους.
Σύμφωνα με έκθεση του Μάικλ Χουτς, από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Mashall της ΝΑΣΑ, όλες αυτές οι προδιαγραφές πληρούνται από τους κινητήρες πυρηνικής σύντηξης. Μάλιστα, όπως συμπεραίνει σε πρόσφατη έκθεσή του για το θέμα, «οι κινητήρες με πυρηνική ενέργεια θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα στη διαστημική εξερεύνηση».
Ένας μικρός πυρηνικός αντιδραστήρας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έναν πύραυλο, για να παράγει Πυρηνική Θερμική Πρόωση (ΝΤΡ). Σε έναν πύραυλο αυτού του τύπου, αντιδράσεις δευτέριου και τριτίου χρησιμοποιούνται για τη θέρμανση υδρογόνου μέσα στον αντιδραστήρα, το οποίο διοχετεύεται με τη μορφή πλάσματος στην έξοδο του πυραύλου για να προκαλέσει πρόωση.
Μια δεύτερη εναλλακτική κατηγορία, γνωστή ως Πυρηνική Ηλεκτρική Πρόωση (NEC), προβλέπει έναν παρόμοιο αντιδραστήρα, που μετατρέπει την παραγόμενη θερμότητα και ηλεκτρική ενέργεια σε ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο με τη σειρά του θέτει σε λειτουργία έναν ηλεκτροκινητήρα.
Συγκρινόμενοι με την παραδοσιακή τεχνική πρόωσης, που βασίζεται σε χημικά καύσιμα, οι δύο παραπάνω κατηγορίες κινητήρων έχουν αρκετά πλεονεκτήματα. Το πρώτο και πιο προφανές είναι πως, για δεδομένη ποσότητα καυσίμου, η ενέργεια που παράγουν είναι πολύ περισσότερη, με συνέπεια να μπορούν να διατηρήσουν το σκάφος σε κίνηση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Επιπλέον, ανά μονάδα καυσίμου, ένας πυρηνικός κινητήρας παράγει αρκετά μεγαλύτερη προωστική ισχύ. Κάτι που σημαίνει πως ένα πυρηνοκίνητο διαστημόπλοιο θα έφτανε πιο γρήγορα στον προορισμό του.
Ωστόσο, δεν λείπουν τα εμπόδια: για παράδειγμα, ορισμένοι τύποι κινητήρων πυρηνικής ενέργειας χρειάζεται να κατασκευασθούν από υλικά τα οποία αντέχουν σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες. Άλλοι τύποι δεν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα, όμως έχουν πιο περίπλοκη σχεδίαση, και επομένως είναι πιο δύσκολοι και πιο ακριβοί στην κατασκευή.
Ωστόσο, όπως σημειώνει ο Χουτς στην έκθεσή του, μία από τη μεγάλη παρακαταθήκη που υπάρχει για τις τεχνολογίες κίνησης με πυρηνικά καύσιμα είναι πως υπάρχει μακροχρόνια τεχνογνωσία, αφού εδώ και δεκαετίες έχουν ναυπηγηθεί πλωτά, όπως αεροπλανοφόρα και υποβρύχια, που αξιοποιούν τέτοιους κινητήρες. Επίσης, η ίδια η ΝΑΣΑ έχει χρησιμοποιήσει ανάλογες γεννήτριες, αν και μικρότερους μεγέθους και ισχύος, σε οχήματα εξερεύνησης πλανητών και μη επανδρωμένα τροχιακά σκάφη.
Για να δείξει τις προοπτικές που ανοίγει η πυρηνοκίνηση, στην έκθεσή του ο Χουτς περιλαμβάνει στις πιθανές εφαρμογές δορυφόρους μακράς εμβέλειας για τη μελέτη του εξώτερου ηλιακού συστήματος και της ζώνης αστεροειδών του Κόιπερ, επανδρωμένες αποστολές στα πέρατα του ηλιακού συστήματος, ακόμη και εγκαταστάσεις για τη διαβίωση ανθρώπων στη Σελήνη και τον Άρη.
Ένα σενάριο αφορά επίσης το Σύστημα Διαστημικών Εκτοξεύσεων της ΝΑΣΑ – με κινητήρες χημικών καυσίμων στο κατώτερο στάδιο του πυραύλου, και μια γεννήτρια πυρηνικών καυσίμων στο ανώτερο, η οποία θα τίθεται σε εφαρμογή μόνον όταν ο πύραυλος βρεθεί εκτός της γήινης ατμόσφαιρας.
Η ιδέα ενός τέτοιου «υβριδικού» πυραύλου θα μπορούσε να γίνει ο κανόνας για τη ΝΑΣΑ και άλλες δημόσιες διαστημικές υπηρεσίες, σύμφωνα με τον Χουτς, λόγω της πολύ βελτιωμένης επίδοσης που αναμένεται να έχουν.
Τέτοιοι πύραυλοι, ανασχεδιασμένοι για να προσφέρουν μεγαλύτερη ταχύτητα αντί για τη μεταφορά της μέγιστης δυνατής ποσότητας φορτίου, θα μπορούσαν να ταξιδέψουν μια ομάδα αστροναυτών στον Άρη στον μισό περίπου χρόνο συγκριτικά με τους συμβατικούς κινητήρες. Κάτι που θα σήμαινε όχι μόνο μικρότερο κόστος, αλλά και μικρότερη έκθεση των αστροναυτών στην ηλιακή ακτινοβολία, κατά τη διάρκεια του «ταξιδιού» τους.
Για να ποσοτικοποιήσουν αυτά τα πλεονεκτήματα στην πράξη, ο Χουτς με την ομάδα του από το Κέντρο πραγματοποιούν πειράματα εδώ και μερικά χρόνια, τα οποία αναμένεται να ολοκληρωθούν το επόμενο καλοκαίρι.
Έτσι, θα θέσουν τις βάσεις για επίγειες δοκιμές μεγάλης κλίμακας, στην επόμενη φάση, και τελικά για δοκιμές σε πραγματικές συνθήκες στο διάστημα. Το χρονικό ορόσημο που έχουν ορίσει είναι η δεκαετία του 2030, και η επανδρωμένη αποστολή στον Άρη που προγραμματίζεται για τότε.
Παρ’ όλα αυτά, εκτιμούν πως η ερευνητική τους δουλειά θα έχει πιθανόν εφαρμογή και σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη, σε ταξίδια αστροναυτών σε αστεροειδείς όσο αυτοί βρίσκονται στη «γειτονιά» της Γης, ακόμη και σε αποστολές ρομπότ στον Δία.
Εξάλλου, ένα πλεονέκτημα των κινητήρων με πυρηνική ενέργεια είναι πως, με την προσθαφαίρεση υποσυστημάτων, προσαρμόζονται σχετικά εύκολα στις προδιαγραφές οποιασδήποτε διαστημικής πτήσης.
Παρά τις ένδοξες σελίδες που έχει γράψει μέχρι σήμερα ο άνθρωπος στην εξερεύνηση του διαστήματος, η «γνωριμία» του είδους μας με κόσμους έξω από τη Γη παραμένει ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Στην προσπάθεια εξεύρεσης των τεχνολογιών που χρειάζονται για τις επόμενες σελίδες αυτής της εποποιίας, υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις, όπως παραδέχεται ο Χουτς. Συγκριτικά με αυτές όμως, προσθέτει, η πυρηνική σύντηξη είναι εφικτή, πρακτική και εύκολα εφαρμόσιμη στο εγγύς μέλλον.

Read more

Μια σκουληκότρυπα στον Γαλαξία μας για χωροχρονικά ταξίδια;

Συνδυάζοντας παρατηρησιακά δεδομένα και τη γενική θεωρία της σχετικότητας, μια διεθνής ομάδα αστροφυσικών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πιθανόν ο Γαλαξίας μας «φιλοξενεί» μια σκουληκότρυπα. Η ομάδα, η οποία αποτελείται από επιστήμονες από την Ινδία, τις ΗΠΑ και τη Διεθνή Σχολή Προηγμένων Μελετών (SISSA) στην Ιταλία, δημοσίευσε τη μελέτη της στο περιοδικό Annals of Physics, στην οποία μάλιστα αναφέρει πως οι υπολογισμοί της δείχνουν πως η σκουληκότρυπα θα μπορούσε να είναι «σταθερή», επιτρέποντας έτσι τα χωροχρονικά ταξίδια.
«Λαμβάνοντας υπόψη τον χάρτη της σκοτεινής ύλης στον Γαλαξία και το πιο πρόσφατο μοντέλο για τη Μεγάλη Έκρηξη, και με την προϋπόθεση βέβαια πως οι “χωροχρονικές σήραγγες” όντως υπάρχουν, συμπεράναμε πως θα μπορούσε όντως να υπάρχει στον Γαλαξία μια τέτοια σήραγγα, με διαστάσεις μάλιστα που να αγγίζουν το μέγεθός του», αναφέρει στο σάιτ της SISSA ο Πάολο Σαλούτσι, αστροφυσικός στη Σχολή και ειδικός στη μελέτη της σκοτεινής ύλης.
Όπως προσθέτει ο Σαλούτσι, οι υπολογισμοί των επιστημόνων έδειξαν πως η σήραγγα θα μπορούσε να προσφέρει τη δυνατότητα χωροχρονικών ταξιδιών, όπως περίπου αποδίδονται στην πρόσφατη ταινία Interstellar.
        
           
Η αλήθεια είναι πως πολλοί μη ειδικοί έμαθαν για πρώτη φορά από την ταινία επιστημονικής φαντασίας του Κρίστοφερ Νόλαν για τις σκουληκότρυπες – ή τις «γέφυρες Αινστάιν-Ρόζεν», όπως τις αποκαλούν οι φυσικοί. Αποτελέσματα της επίλυσης των εξισώσεων της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, οι σήραγγες συνδέουν απευθείας δύο σημεία, «παρακάμπτοντας» τη συμβατική απόσταση που τα χωρίζει. Μάλιστα, τουλάχιστον θεωρητικά, αφού δεν έχει υπάρξει έως σήμερα κανένα πειραματικό στοιχείο που να επιβεβαιώνει την ύπαρξη των σκουληκότρυπων, η «είσοδος» και η «έξοδός» τους μπορεί να ανήκουν είτε στο ίδιο είτε σε διαφορετικά σύμπαντα.
Όπως είναι φυσικό, ούτε για την ύπαρξη μιας χωροχρονικής σήραγγας στον γαλαξία μας δεν υπάρχει κάποιο πειραματικό στοιχείο που να την επιβεβαιώνει. «Προφανώς δεν ισχυριζόμαστε πως ανακαλύψαμε μια σκουληκότρυπα στον γαλαξία μας, αλλά απλώς ότι, σύμφωνα με το θεωρητικό μας μοντέλο, πρόκειται για μια εύλογη θεωρία», σημειώνει ο αστροφυσικός.
Όσον αφορά πάντως την πειραματική «δοκιμή» του μοντέλου, ο Σαλούτσι υποστηρίζει πως δεν είναι εκ των προτέρων αδύνατη. «Θα μπορούσαμε να το ελέγξουμε συγκρίνοντας δύο γαλαξίες – τον Γαλαξία μας με κάποιον άλλο που βρίσκεται σε αρκετά μικρή απόσταση, όπως για παράδειγμα το Νέφος του Μαγγελάνου. Ωστόσο, απέχουμε ακόμη πολύ από την υλοποίηση μιας τέτοιας σύγκρισης».

Read more

Έρχεται ο κβαντικός σκληρός δίσκος

Φυσικοί οι οποίοι αναπτύσσουν έναν πρωτότυπο κβαντικό σκληρό δίσκο πραγματοποίησαν σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, βελτιώνοντας τον χρόνο αποθήκευσης κατά περίπου 100 φορές.
Το ρεκόρ της ομάδας του Australian National University (ANU) και του University of Otago ανέρχεται στις έξι ώρες και αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός παγκόσμιου ασφαλούς δικτύου κρυπτογράφησης που βασίζεται στην κβαντική πληροφορία, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τραπεζικές συναλλαγές και προσωπικά email.
«Πιστεύουμε ότι σύντομα θα είναι δυνατόν να διαμοιράζουμε κβαντικές πληροφορίες μεταξύ οποιωνδήποτε δύο σημείων στον κόσμο» αναφέρει σχετικά η επικεφαλής συντάκτης, Μαντζίν Ζονγκ, του Research School of Physics and Engineering (RSPE).
«Οι κβαντικές καταστάσεις είναι πολύ εύθραυστες και κανονικά καταρρέουν σε μιλισεκόντ. Οι μεγάλοι χρόνοι αποθήκευσής μας έχουν τη δυνατότητα να φέρουν επανάσταση στη μετάδοση κβαντικής πληροφορίας».
Η κβαντική πληροφορία υπόσχεται αρραγή κρυπτογράφηση επειδή τα κβαντικά σωματίδια, όπως τα φωτόνια, μπορούν να δημιουργηθούν με τρόπο ο οποίος τα συνδέει εγγενώς. Οι αλληλεπιδράσεις με το ένα επηρεάζουν το άλλο, όσο μακριά και αν βρίσκονται.

Οι ερευνητές των δύο πανεπιστημίων αποθήκευσαν κβαντικές πληροφορίες σε άτομα ευρωπίου ενσωματωμένα σε κρύσταλλο. Η τεχνική αυτή (στέρεας κατάστασης) είναι μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική στη χρήση ακτινών λέιζερ σε οπτικές ίνες- μια προσέγγιση η οποία χρησιμοποιείται επί της παρούσης για τη δημιουργία κβαντικών δικτύων μήκους περίπου 100 χιλιομέτρων.
«Οι χρόνοι αποθήκευσής μας είναι πλέον τόσο μεγάλοι που σημαίνει ότι πρέπει να επανεξεταστεί ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος διαμοιρασμού κβαντικών δεδομένων» σημείωσε η Ζονγκ. «Ακόμα και μέσω μεταφοράς των κρυστάλλων μας σε ταχύτητες περπατήματος έχουμε μικρότερη απώλεια από ό,τι τα συστήματα λέιζερ σε μία απόσταση».
«Μπορούμε τώρα να φανταστούμε την αποθήκευση φωτός σε ξεχωριστούς κρυστάλλους και μετά τη μεταφορά τους σε διαφορετικά σημεία του δικτύου, σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων το ένα από το άλλο. Οπότε σκεφτόμαστε τους κρυστάλλους μας ως φορητούς οπτικούς σκληρούς δίσκους κβαντικής εμπλοκής (quantum entanglement)».
Μετά την εγγραφή μιας κβαντικής κατάστασης στο πυρηνικό spin του ευρωπίου μέσω της χρήσης φωτός λέιζερ, η ομάδα υπέβαλε τον κρύσταλλο σε έναν συνδυασμό σταθερών και ταλαντευόμενων μαγνητικών πεδίων για τη συντήρηση των εύθραυστων κβαντικών πληροφοριών.
«Τα δύο πεδία απομονώνουν τα spin του ευρωπίου και εμποδίζουν την κβαντική πληροφορία να διαρρεύσει» σημειώνει ο Dr. Τζέβον Λόνγκτελ του University of Otago.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Nature.

Read more

Τα κορυφαία επιτεύγματα Φυσικής το 2014

Η προσγείωση της ρομποτικής διαστημοσυσκευής «Φίλαι» στον κομήτη 67Ρ/Τσουριούμοφ/Γκερασιμένκο, στο πλαίσιο της αποστολής «Ροζέτα» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που συνέβη στις 12 Νοεμβρίου για πρώτη φορά στην ιστορία, ανακηρύχθηκε το Νο1 επίτευγμα της χρονιάς που φεύγει, από το κορυφαίο περιοδικό "Physics World".

Η περιπετειώδης προσγείωση του ρομπότ - εργαστηρίου θεωρήθηκε θεμελιώδους σημασίας για τη διαστημική επιστήμη, παρ’ όλο που το «Φίλαι» ξέμεινε από μπαταρία, καθώς αναπήδησε αρκετές φορές στην ανώμαλη επιφάνεια του κομήτη και τελικά προσεδαφίστηκε σε ένα σκιερό μέρος που δεν επιτρέπει την επαναφόρτισή του από την ηλιακή ακτινοβολία. Πρόλαβε, πάντως, να συλλέξει και να στείλει στη Γη πολύτιμα επιστημονικά στοιχεία, ενώ δεν αποκλείεται να τα καταφέρει, κάποια στιγμή εντός του 2015, να «αναστηθεί».

Τη δεκάδα (TOP 10) για το 2014 συμπληρώνουν αρκετά άλλα σημαντικά επιτεύγματα από διάφορα πεδία της φυσικής όπως:

• Η ανίχνευση από τη διεθνή ερευνητική κοινοπραξία Μπορεξίνο για πρώτη φορά νετρίνων από τις πυρηνικές αντιδράσεις στην «καρδιά» του Ήλιου.
• Ένα πείραμα με τη βοήθεια λέιζερ, στην Εθνική Εγκατάσταση Ανάφλεξης (NIF) των ΗΠΑ, που έφερε πιο κοντά την υλοποίηση της πυρηνικής σύντηξης και, έτσι, μια νέα πηγή φθηνής ενέργειας.
• Η δημιουργία από Βρετανούς και Αμερικανούς επιστήμονες της πρώτης ακουστικής ακτίνας έλξης, που μπορεί να έλξει ένα αντικείμενο μέσω ηχητικών κυμάτων.
• Η πρόκληση από μια διεθνή επιστημονική ομάδα μίνι εκρήξεων τύπου σούπερ νόβα στο εργαστήριο.
• Η μέτρηση από Ισραηλινούς ερευνητές για πρώτη φορά της υπερβολικά ασθενούς μαγνητικής αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόνια.
• Η δημιουργία από Ρώσους και Αμερικανούς επιστήμονες μιας νέας ολογραφικής μνήμης, που επιτρέπει την αποθήκευση δεδομένων σε μαγνητικά ολογράμματα.
• Η συμπίεση από Καναδούς ερευνητές για πρώτη φορά κβαντικών δεδομένων.
• Το μηνιαίο διεθνές περιοδικό "Physics World" εκδίδεται από το Ινστιτούτο Φυσικής, που εδρεύει στο Λονδίνο.

Read more

Συνεργασία CERN με «Τεχνόπολη Θεσσαλονίκης»

Συμφωνία συνεργασίας με τον πολυεθνικό ερευνητικό οργανισμό CERN υπέγραψε προ ημερών στη Γενεύη η «Τεχνόπολη Θεσσαλονίκης».

Η συμφωνία προβλέπει τη δημιουργία στις εγκαταστάσεις της «Τεχνόπολης» στην Πυλαία θερμοκοιτίδας για επιχειρήσεις από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, οι οποίες θα εκμεταλλευτούν τις τεχνολογίες του CERN, που παρέχονται δωρεάν, για να δημιουργήσουν προϊόντα και υπηρεσίες κατάλληλα για την αγορά.


Με αυτό τον τρόπο αφ’ ενός θα υπάρξει μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας από το CERN προς την «Τεχνόπολη» και αφετέρου θα δημιουργηθούν επιχειρηματικές ευκαιρίες και καινοτόμα προϊόντα.
Τη σχετική σύμβαση υπέγραψαν ο πρόεδρος της «Τεχνόπολης» Τάσος Τζήκας και ο Γερμανός γενικός διευθυντής του CERN δρ. Rolf Heuer.

Η Ελλάδα είναι η τέταρτη χώρα που επιχειρεί να αξιοποιήσει με αυτό τον τρόπο τα επιτεύγματα του CERN.


Πρώτη στη σχετική λίστα είναι η Μεγάλη Βρετανία, ακολούθησαν η Νορβηγία και η Ολλανδία, ενώ μετά την Ελλάδα –ίσως και μέχρι το τέλος του χρόνου- σειρά παίρνει η Αυστρία.
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ο πρόεδρος της «Τεχνόπολης Θεσσαλονίκης» Τάσος Τζήκας, ο οποίος είναι συγχρόνως και πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών Ελλάδος (ΣΕΠΕ) δήλωσε:
«Η συμφωνία με το CERN είναι το επιστέγασμα μιας προσπάθειας ετών, στη διάρκεια της οποίας γνωρίσαμε τον κόσμο του CΕRΝ και τις ευκαιρίες που υπάρχουν για την ελληνική επιχειρηματικότητα και τους Έλληνες επιστήμονες.

Η «Τεχνόπολη» από εδώ και πέρα θα παίξει το ρόλο της «γέφυρας» ανάμεσα στο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας και το CΕRΝ για τη δημιουργία καινοτομικών προϊόντων.


Σε αυτή την κατεύθυνση από τους επόμενους μήνες ξεκινάμε ενημερώσεις κατ’ αρχήν στην Ελλάδα και στη συνέχεια στις Βαλκανικές χώρες σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και πανεπιστήμια».

Read more

Zητούνται εθελοντές για τη μελέτη του «θανάτου» του μποζονίου Χιγκς !

Αν και η «ταυτοποίηση» του μποζονίου Χιγκς το 2012 αποτελεί ένα γεγονός ορόσημο για τη φυσική, οι συνθήκες διάσπασής του ίσως κρύβουν ακόμη σημαντικότερες ανακαλύψεις. Τώρα, επιστήμονες από τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) του CERN ζητούν τη συνδρομή online εθελοντών, για να μελετηθούν διεξοδικότερα αυτές οι συνθήκες.
Γι’ αυτό τον σκοπό η ομάδα, που αποτελείται από Βρετανούς και Αμερικανούς φυσικούς, λανσάρισε το πρότζεκτ «Higgs Hunters», ανεβάζοντας στο ομώνυμο σάιτ 25.000 φωτογραφίες από τον LHC. Κάθε εθελοντής θα μπορεί να εξετάσει αυτές τις φωτογραφίες, με την ελπίδα να εντοπίσει «παράξενα» φαινόμενα, που θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να καταλάβουν τι συμβαίνει όταν «πεθαίνει» το μποζόνιο.
Στην πραγματικότητα, οι εικόνες στο «Higgs Hunters» είναι αποτυπώσεις «νεογέννητων» σωματιδίων που κινούνται με ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός, μέσα σε έναν τεράστιο υπόγειο ανιχνευτή. Τα στιγμιότυπα αυτά, τα οποία ελήφθησαν λίγο μετά την παραγωγή του μποζονίου, δείχνουν την ταχέα διάσπαση του «σωματιδίου του Θεού», η οποία οδηγεί στη δημιουργία νέων σωματιδίων. Ανάμεσα σε αυτά, οι επιστήμονες πιστεύουν πως υπάρχει και ένα σωματίδιο που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ άλλοτε.
Έτσι, το έργο των εθελοντών είναι να εξετάσουν τις φωτογραφίες, και να μετρήσουν τον αριθμό των τροχιών που πηγάζουν από το κέντρο. Στο σάιτ υπάρχει επίσης και ένας άκρως κατατοπιστικός οδηγός, στα αγγλικά, σχετικά με τον σκοπό της μελέτης.

REUTERS/DENIS BALIBOUSE

«Με την εξέταση των εικόνων, οποιοσδήποτε χρήστης μπορεί να μας βοηθήσει να επεκταθούμε πέρα από το μποζόνιο Χιγκς», αναφέρει χαρακτηριστικά στο σάιτ του περιοδικού Wired ο Άλαν Μπαρ, από το τμήμα φυσικής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και ένας από τους επικεφαλής του πρότζεκτ. «Αν και οι φωτογραφίες των συγκρούσεων στον LHC έχουν αναλυθεί από υπολογιστές, είναι ελάχιστες αυτές που έχουν εξετασθεί και από ανθρώπους. Μερικές από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις στη φυσική έχουν γίνει όταν κάποιο ανθρώπινο μάτι εντόπισε μια ανωμαλία ή κάτι αναπάντεχο», προσθέτει ο Μπαρ. «Έτσι, κι αλλιώς ο άνθρωπος έχει εξαιρετική ικανότητα να παρατηρεί ασυνήθιστες λεπτομέρειες, τις οποίες ίσως δεν έχουν καταφέρει να βρουν οι υπολογιστές».
Οι υπεύθυνοι του πρότζεκτ ελπίζουν πως θα προσελκύσουν έναν αρκετά μεγάλο αριθμό εθελοντών, ώστε η εξέταση όλων των εικόνων να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε λίγες εβδομάδες. Οι ίδιοι δηλώνουν ενθουσιασμένοι που απλοί χρήστες του ίντερνετ ίσως συμβάλουν σε μια σημαντική ανακάλυψη.
«Οτιδήποτε ασυνήθιστο ή απρόσμενο βρεθεί, θα μελετηθεί στα πειράματα που θα γίνουν όταν ξαναξεκινήσει ο επιταχυντής, λειτουργώντας σε πιο υψηλές ενέργειες. Θα είναι εντυπωσιακό αν το επόμενο επιστημονικό εύρημα για τους δομικούς λίθους του σύμπαντος ξεκινήσει από έναν απλό χρήστη που στο σπίτι του δει κάποια λεπτομέρεια που του φανεί παράξενη», συμπληρώνει

Read more

Η βαρύτητα έσωσε από την κατάρρευση το «νεαρό» σύμπαν ;

Στη βαρύτητα αποδίδει μια ομάδα φυσικών από την Ευρώπη το γεγονός ότι το σύμπαν δεν κατέρρευσε λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Η έρευνά τους έχει στο επίκεντρο το μποζόνιο Higgs το οποίο, όπως επαλήθευσε ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων το 2012, είναι υπεύθυνο για το γεγονός ότι έχουν μάζα τα υπόλοιπα στοιχειώδη σωματίδια.
Και έρχεται να απαντήσει σε προγενέστερες μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες η παραγωγή μποζονίων Higgs στη φάση της απότομης διαστολής του πρώιμου σύμπαντος, όπως προβλέπει το πληθωριστικό μοντέλο, θα έπρεπε να το έχει αποσταθεροποιήσει.

Για να εξηγήσουν γιατί το σύμπαν δεν κατέρρευσε, μέχρι σήμερα έχουν διατυπωθεί αρκετές ερμηνείες, οι οποίες προτείνουν νέες φυσικές θεωρίες που έως τώρα δεν έχουν επιβεβαιωθεί από πειράματα ή αστρονομικές παρατηρήσεις. Η συγκεκριμένη ομάδα, ωστόσο, πιστεύει πως η αιτία μάλλον είναι πολύ απλούστερη.
Η ομάδα αποτελείται από φυσικούς από το Imperial College στο Λονδίνο και τα πανεπιστήμια του Ελσίνκι και της Κοπεγχάγης, οι οποίοι περιγράφουν αυτή την αιτία σε άρθρο τους στο Physical Review Letters. Σε αυτό, δείχνουν με ποιον τρόπο η καμπύλωση του χωροχρόνου, δηλαδή η βαρύτητα, σταθεροποίησε το σύμπαν σε εκείνο το στάδιο, με συνέπεια αυτό να «επιβιώσει» από την απότομη διαστολή.

Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες μελέτησαν την αλληλεπίδραση της βαρύτητας με το μποζόνιο Higgs, λαμβάνοντας υπόψη πως αυτή μεταβάλλεται με την ενέργεια. Έτσι, συμπεραίνουν πως ακόμη και η ασθενής αλληλεπίδρασή τους θα επαρκούσε για να σταθεροποιήσει το σύμπαν.
«Το Καθιερωμένο Πρότυπο, το οποίο περιγράφει τα στοιχειώδη σωμάτια και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, δεν έχει μέχρι σήμερα παράσχει μια εξήγηση για το ότι το σύμπαν δεν κατέρρευσε», εξηγεί ο καθηγητής του Imperial College Άρτου Ρατζάντι, στο σάιτ του ιδρύματος.
«Ουσιαστικά διερευνήσαμε την τελευταία άγνωστη παράμετρο του Καθιερωμένου Προτύπου, δηλαδή την αλληλεπίδραση της βαρύτητας με το μποζόνιο Higgs. Αν και αυτή η παράμετρος δεν μπορεί να μετρηθεί στους επιταχυντές, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την αστάθεια του μποζονίου Higgs στο στάδιο της απότομης κοσμικής διαστολής. Έτσι, ακόμη κι αν είχε μια σχετικά μικρή τιμή, θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί “επιβίωσε” το σύμπαν, χωρίς να χρειάζεται κάποια νέα φυσική», προσθέτει.
Η ομάδα σκοπεύει να συνεχίσει την έρευνά της, χρησιμοποιώντας αστρονομικά δεδομένα για να μελετήσει πιο διεξοδικά αυτή την αλληλεπίδραση και τη μετρήσει. Έτσι, φιλοδοξεί πως θα μπορέσει να προσδιορίσει με ακρίβεια την τελευταία άγνωστη παράμετρο του Προτύπου, κάνοντας παράλληλα ένα βήμα παραπάνω στην προσπάθεια απάντησης κι άλλων θεμελιωδών ερωτημάτων για τη σημερινή κατάσταση του σύμπαντος.

Read more

CERN: Ανακαλύφθηκαν δύο νέα σωματίδια !

Η ύπαρξη των σωματιδίων, που ονομάζονται Xi_b'-' και Xi_b*-, προβλεπόταν από τη θεωρία αλλά δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ από τους επιστήμονες.
Τα σωματίδια είναι βαρυόνια, ανήκουν δηλαδή στην οικογένεια των υποατομικών σωματιδίων διασημότερα μέλη της οποίας είναι τα πρωτόνια και τα νετρόνια. Τα βαρυόνια αποτελούνται από τρία κουάρκ, τα στοιχειώδη σωματίδια που συνδέονται μεταξύ τους με την αποκαλούμενη "ισχυρή δύναμη".
Η ύπαρξη των νέων σωματιδίων διαπιστώθηκε χάρη στα πειράματα που διενεργήθηκαν το 2011 και το 2012 στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Η έρευνα διεξήχθη κυρίως από τον Μάθιου Τσαρλς του Εργαστηρίου Πυρηνικής Φυσικής (CNRS/UPMC/Πανεπιστήμιο Ντιντερό του Παρισιού) σε συνεργασία με έναν Αμερικανό επιστήμονα.

Στην ανακοίνωσή του το CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας) σημειώνει ότι η μέτρηση των ιδιοτήτων των δύο νέων σωματιδίων "συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της θεωρίας της ισχυρής αλληλεπίδρασης στο πλαίσιο του καθιερωμένου μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής". Οι "ισχυρές αλληλεπιδράσεις" ευθύνονται για τη συνοχή του πυρηνικού υλικού.
Παρόμοιο σωματίδιο της ίδιας οικογένειας, το Xi_b*0, είχε παρατηρηθεί το 2012 χάρη στον LHC ο οποίος αυτό το διάστημα δεν λειτουργεί και αναμένεται να ξεκινήσει και πάλι την άνοιξη του 2015.





                                    

Read more

Σπουδαίες ανακαλύψεις που προέκυψαν κατά λάθος και άλλαξαν τον κόσμο [Video]

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε για σπουδαίες ανακαλύψεις που προέκυψαν κατά τύχη ή από αποτυχημένα πειράματα, αλλά αυτή τη φορά έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε μέσα από το νέο video της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας για μερικές από αυτές που συν τοις άλλοις απέφεραν και τεράστια κέρδη σ’ αυτούς που προχώρησαν σε εμπορική εκμετάλλευση τους.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την περίπτωση της μωβ μπογιάς, ένα χρώμα που μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα προερχόταν από ένα σπάνιο είδος σαλιγκαριού με αποτέλεσμα τα μωβ ρούχα να φοριούνται μόνο από ευγενείς. Το μωβ χρώμα προέκυψε εντελώς τυχαία και πάμφθηνα από ένα πείραμα που είχε ως αρχικό στόχο την παραγωγή κινίνης (φάρμακο τότε για την ελονοσία) από άχρηστα υπολείμματα πίσσας λιθάνθρακα. Ο ερευνητής “έβγαλε” περισσότερα από 100 εκατ. (σημερινά) δολάρια!

                 

Read more

Λύθηκε το «αίνιγμα» της σκοτεινής ύλης;

Ανακάλυψη του βρετανικού πανεπιστήμιου του Λέστερ υποδεικνύει πως η σκοτεινή ύλη αποτελείται από αξιόνια, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την πληρέστερη κατανόηση του σύμπαντος.
Ένα «αφύσικο» σήμα από το ευρωπαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton φαίνεται να αποτελεί την πρώτη άμεση ανίχνευση σκοτεινής ύλης και να εξηγεί από ποια σωματίδια αυτή αποτελείται, υποστηρίζουν αστρονόμοι από το βρετανικό πανεπιστήμιο του Λέστερ.
Τα ευρήματα των επιστημόνων, τα οποία περιγράφονται σε άρθρο τους στην επόμενη έκδοση του περιοδικού «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, είναι πιθανό να χρειασθούν χρόνια για να επιβεβαιωθούν. Ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση, θα πρόκειται για μια ιστορική ανακάλυψη, που θα δώσει τη δυνατότητα να κατανοηθεί το σύμπαν πολύ πληρέστερα απ’ ό,τι σήμερα.
Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη, καθώς δεν εκπέμπει ούτε ανακλά ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Παρ’ όλα αυτά παίζει καταλυτικό ρόλο στη δομή του σύμπαντος, αφού η ύπαρξή της αποτελεί τη μοναδική εξήγηση για την περιστροφική κίνηση των αστέρων που βρίσκονται στις παρυφές των γαλαξιών. Έτσι, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί άμεσα, υπολογίζεται πως αναλογεί στο 23% του σύμπαντος, συγκριτικά με το 4% που αντιστοιχεί στη συμβατική «ορατή» ύλη.
Το σήμα εντοπίσθηκε από τους αστρονόμους του πανεπιστημίου του Λέστερ κατά την ανάλυση των δεδομένων από το διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, το οποίο καταγράφει την ακτινοβολία Χ. Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι μετρήσεις παρουσίαζαν 10% αύξηση όταν το τηλεσκόπιο «σάρωνε» τα όρια του γήινου μαγνητικού πεδίου που βρίσκονται απέναντι από τον Ήλιο.

UNIVERSITY OF LEICESTER

Η παρατήρηση αυτή ήταν αναπάντεχη, αφού αφαιρώντας την ακτινοβολία Χ από τις πιο ισχυρές πηγές, όπως τους αστέρες και τους γαλαξίες, κανονικά οι μετρήσεις θα έπρεπε να είναι παρόμοιες σε όλες τις περιοχές. Επειδή κανένα συμβατικό μοντέλο δεν μπορούσε να εξηγήσει την ανωμαλία, οι επιστήμονες στράφηκαν σε εναλλακτικές θεωρίες, διαπιστώνοντας πως μόνο ένας συγκεκριμένος μηχανισμός θα μπορούσε να την εξηγήσει. Ο μηχανισμός αυτός προβλέπει την ύπαρξη των αξιονίων, θεωρητικών σωματιδίων τα οποία έχουν προταθεί εδώ και χρόνια για συστατικά της σκοτεινής ύλης. Τα αξιόνια εκπέμπονται από τον Ήλιο, προτείνουν οι επιστήμονες, αφού πρώτα παραχθούν στον πυρήνα του. «Ταξιδεύοντας» στο διάστημα, όσα σωματίδια φτάνουν στις παρυφές του γήινου μαγνητικού πεδίου εκπέμπουν ακτινοβολία Χ, κάτι που θα δικαιολογούσε την αύξησή της που παρατηρείται τοπικά.
Όπως είναι φυσικό, για να αποκλειστεί οποιαδήποτε άλλη πιθανή εξήγηση, η θεωρία θα πρέπει να επαληθευτεί από επόμενα ανεξάρτητα πειράματα. «Πάντως, η ανακάλυψη θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να επιδράσει με καταλυτικό τρόπο όχι μόνο στην καλύτερη κατανόηση των πηγών ακτινοβολίας Χ στο σύμπαν, αλλά και στον προσδιορισμό της φύσης της σκοτεινής ύλης», σημειώνει στο σάιτ του βρετανικού πανεπιστημίου ο καθηγητής και επικεφαλής της έρευνας Άντι Ριντ.
Την ίδια άποψη συμμερίζεται ο Μάρτιν Μπάρστοου, πρόεδρος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας και επίσης καθηγητής στο Λέστερ. «Πρόκειται για ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα. Αν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για την πρώτη φορά που εντοπίσθηκαν άμεσα και ταυτοποιήθηκαν τα σωματίδια σκοτεινής ύλης, με τεράστιες συνέπειες για τις θεωρίες μας για το σύμπαν».

Read more

Ρομποτικά αυτοκίνητα κόστους 50 ευρώ από μαθητές σχολείων της Θεσσαλονίκης !

Τα δικά τους ρομπότ- αυτοκινητάκια διαστάσεων 20x20x20 εκ., που μπορούν να κινούνται ελεύθερα στον χώρο, εντοπίζοντας και αποφεύγοντας εμπόδια- κατασκεύασαν 16 μαθητές γυμνασίων και λυκείων της Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και ένας 13χρονος.
Οι μαθητές περιηγήθηκαν στον θαυμαστό κόσμο της ρομποτικής τεχνολογίας στο πλαίσιο σεμιναρίου Ρομποτικής, που διοργάνωσε η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Τα ρομπότ παρουσιάστηκαν στο κοινό σε πρόσφατη ειδική εκδήλωση. «Φτιάξε το μόνος σου: Robo-cars, συναγερμός ή μετεωρολογικός σταθμός από 50 ευρώ».
Για να κατασκευάσουν τα ρομπότ, οι μαθητές διδάχθηκαν τη χρήση του μικροελεγκτή arduino. Πρόκειται για την πιο διαδεδομένη ελεύθερη πλατφόρμα ανάπτυξης ηλεκτρονικών, ανοιχτού κώδικα. «Το σκεπτικό ήταν να βρούμε παιδιά που να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε υψηλότερες επιδόσεις από αυτές που προϋποθέτει ένα έτοιμο ρομποτικό κιτ, από αυτά που διατίθενται στο εμπόριο» εξηγεί στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο καθηγητής Φυσικής της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης και υπεύθυνος του σεμιναρίου ρομποτικής Μιχάλης Σεβδυνίδης.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΉ ΣΧΟΛΉ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ/ΜΙΧΆΛΗΣ ΣΕΒΔΥΝΊΔΗΣ

Πλεονέκτημα της εν λόγω πλατφόρμας, κατά τον ίδιο, είναι ότι κάποιος μπορεί να κατασκευάσει ένα ρομπότ και να το πουλήσει, ενώ το κόστος της κατασκευής είναι κατά πολλές φορές χαμηλότερο, σε σχέση με τα συναρμολογούμενα ρομποτικά κιτ της αγοράς. «Κάθε ένα από τα αυτοκινητάκια κόστισε περίπου 50 ευρώ, ενώ με μία μετατροπή και ένα επιπλέον μικρό ποσό της τάξης των 5 ευρώ, οι μαθητές θα μπορούσαν να κατασκευάσουν έναν μετεωρολογικό σταθμό ή έναν συναγερμό» εξηγεί. Για να φτιάξει κάποιος ένα ρομπότ με το arduino δεν χρειάζεται εξειδικευμένες γνώσεις ηλεκτρονικής, ωστόσο σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι δύσκολο στη χρήση και απαιτεί και γνώσεις προγραμματισμού, «γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό, ότι παιδιά που δεν είχαν καμία σχέση με αντικείμενο, εντελώς αρχάριοι στη ρομποτική, κατάφεραν μέσα σε λίγες ώρες να φτιάξουν ένα αυτόνομο ρομπότ αυτοκίνητο».

ΓΕΡΜΑΝΙΚΉ ΣΧΟΛΉ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ/ΜΙΧΆΛΗΣ ΣΕΒΔΥΝΊΔΗΣ

Ο κ. Σεβδυνίδης εκτιμά ότι το σεμινάριο ρομποτικής σε μαθητές μπορεί να καθιερωθεί ως θεσμός. Αξίζει να σημειωθεί ότι  για την επιστημονική υποστήριξη της προσπάθειας έχει γίνει επαφή με Πολυτεχνείο της Γερμανίας, ενώ επιδιώκονται και εξετάζονται συνεργασίες και με ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, αλλά και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ρομποτικής.

Read more

Πυρηνική μπαταρία με βάση το νερό !

Από τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τα αυτοκίνητα, οι μπαταρίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής, με τις εταιρείες του χώρου της τεχνολογίας να επιδίδονται σε «κούρσα» για τη βελτίωση της διάρκειας ζωής και των επιδόσεών τους.

Για πρώτη φορά, σύμφωνα με ανακοίνωση του University of Missouri, ερευνητές του δημιούργησαν μια πυρηνική μπαταρία μακράς διαρκείας και υψηλών επιδόσεων μέσω της χρήσης διαλύματος βασισμένου στο νερό, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποικιλία εφαρμογών, ως αξιόπιστη πηγή ενέργειας σε αυτοκίνητα ή και σε πιο πολύπλοκους τομείς όπως οι διαστημικές πτήσεις.

UNIVERSITY OF MISSOURI

«Tα ʽbetavoltaicsʼ, μία τεχνολογία μπαταρίας που παράγει ενέργεια από ακτινοβολία, μελετώνται ως πηγή ενέργειας από τη δεκαετία του 1950» αναφέρει ο Τζάε Κουόν, επίκουρος καθηγητής (ηλεκτρολογία/ μηχανική υπολογιστών και πυρηνική μηχανική) του College of Engineering του πανεπιστημίου. «Οι ελεγχόμενες πυρηνικές τεχνολογίες δεν είναι εγγενώς επικίνδυνες. Έχουμε ήδη πολλές εμπορικές χρήσης πυρηνικών τεχνολογιών στις ζωές μας, όπως οι ανιχνευτές φωτιάς σε υπνοδωμάτια και οι ενδείξεις εξόδων κινδύνου στα κτήρια».
Η μπαταρία χρησιμοποιεί ένα ραδιενεργό ισότοπο ονόματι στρόντιο-90 το οποίο ενισχύει την ηλεκτροχημική ενέργεια σε ένα διάλυμα που βασίζεται στο νερό. Ένα νανοδομημένο ηλεκτρόδιο διοξειδίου του τιτανίου με κάλυψη πλατίνας συλλέγει και μετατρέπει ενέργεια σε ηλεκτρόνια.
«Το νερό λειτουργεί ρυθμιστικά και τα επιφανειακά πλασμόνια που δημιουργούνται στη συσκευή αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμα στην αύξηση της αποδοτικότητας» δήλωσε σχετικά ο Κουόν. «Το ιοντικό διάλυμα δεν παγώνει εύκολα σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και θα μπορούσε να λειτουργήσει σε μία ευρεία ποικιλία εφαρμογών, περιλαμβανομένων μπαταριών αυτοκινήτων και, με τη σωστή συσκευασία, ίσως και σε διαστημόπλοια».

Η έρευνα, υπό τον τίτλο «Plasmon-assisted radiolytic energy conversion in aqueous solutions» δημοσιεύθηκε στο Nature.

Read more

Προς τη δημιουργία στρατιωτών με χαρακτηριστικά... «Wolverine» ;

Ο διάσημος ήρωας των κόμικ της Marvel, Wolverine (τόσο πριν, όσο και αφού τον ενσάρκωσε ο Χιου Τζάκμαν) ήταν ανέκαθεν ένας από τους πιο δημοφιλείς στο πάνθεον των υπερηρώων, με βασικά χαρακτηριστικά του τις λεπίδες από αδαμάντιο στα χέρια και τις θαυμαστές δυνατότητες αυτοθεραπείας του.
Χάρη σε ένα νέο πρόγραμμα της DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) του αμερικανικού Πενταγώνου, ίσως οι συγκεκριμένες θεραπευτικές ικανότητες (ή κάτι σχετικά παρεμφερές) κάποια στιγμή να γίνουν πραγματικότητα στο κοντινό μέλλον: ο λόγος για το πρόγραμμα ElectRx (Electrical Prescriptions), το οποίο σκοπεύει να βοηθήσει τους ανθρώπους να επουλώνουν τα τραύματά τους/ θεραπεύονται όπως ποτέ άλλοτε.
Στο Armed With Science – το επίσημο επιστημονικό blog του Πενταγώνου- και την ιστοσελίδα της DARPA αναφέρεται ότι στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη τεχνολογιών για την «επαναφορά και διατήρηση» της υγείας, μέσω παρακολούθησης και στοχευμένης ρύθμισης των σημάτων των περιφερειακών νεύρων, που ελέγχουν τις λειτουργίες των οργάνων. «Ρεαλιστικά μιλώντας, δεν πρόκειται να θεραπεύεστε σαν τον Wolverine, αλλά κάποια πράγματα για τα οποία το σώμα σας θα χρειαζόταν πολύ χρόνο για να τα ξεπεράσει (αν τα κατάφερνε) θα ήταν πολύ πιο εύκολο να διορθωθούν» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο Armed With Science. 
Σύμφωνα με την DARPA, τέτοιου είδους πρωτοποριακές θεραπείες θα βασίζονται σε «στοχευμένη διέγερση του περιφερειακού νευρικού συστήματος» και θα μπορούν να βοηθήσουν στην αυτοθεραπεία, να μειώσουν την εξάρτηση από παραδοσιακά φάρμακα και να παρέχουν νέες επιλογές θεραπείας για ασθένειες.

DARPA

Το περιφερειακό νευρικό σύστημα του σώματος παρακολουθεί στενά την κατάσταση των εσωτερικών οργάνων και βοηθά στη ρύθμιση των βιολογικών αντιδράσεων σε μολύνσεις, τραυματισμούς κ.α. Όταν αυτή η ρυθμιστική διαδικασία διαταράσσεται λόγω τραυμάτων ή ασθένειας, τα σήματα των περιφερειακών νεύρων μπορεί να επιδεινώσουν μια κατάσταση, προκαλώντας πόνο, ερεθισμό ή δυσλειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι ένα ποσοστό «δύσκολων» καταστάσεων θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα μέσω ακριβούς διαχείρισης του περιφερειακού νευρικού συστήματος, παρά μέσω συμβατικών ιατρικών συσκευών ή φαρμάκων. Το πρόγραμμα ElectRx συγκαταλέγεται μεταξύ πρωτοβουλιών που υπεδείχθησαν από τον Λευκό Οίκο, καθώς ο πρόεδρος Ομπάμα αναγνώρισε την ανάγκη για νέες και πιο αποτελεσματικές στρατηγικές όσον αφορά στη βελτίωση της υγείας στρατιωτικών, βετεράνων κ.α. Κατά τον Νταγκ Γουέμπερ, υπεύθυνο προγράμματος της DARPA, η τεχνολογία που αποτελεί τον στόχο του προγράμματος θα μπορούσε να αλλάξει δραστικά τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί κάνουν διαγνώσεις, παρακολουθούν και θεραπεύουν τραυματισμούς και ασθένειες. «Αντί να βασιζόμαστε μόνο σε φάρμακα οραματιζόμαστε ένα σύστημα κλειστού κυκλώματος που θα μπορούσε να λειτουργεί, ως concept, ως ένας μικροσκοπικός, έξυπνος βηματοδότης. Θα αξιολογεί συνεχώς την κατάσταση και θα παρέχει μοτίβα/ σειρές ερεθισμάτων σχεδιασμένων για να βοηθούν στη διατήρηση της υγιούς λειτουργίας των οργάνων και θα βοηθά τους ασθενείς να γίνουν και να παραμείνουν καλά χρησιμοποιώντας τα συστήματα του ίδιου του σώματός τους».
Η κεντρική ιδέα δεν είναι ακριβώς καινούρια, καθώς απλές εμφυτεύσιμες συσκευές για τη διαχείριση/ αντιμετώπιση χρονίων παθήσεων έχουν τεθεί ήδη σε κλινική χρήση, ενώ η αγορά για συσκευές που έχουν να κάνουν με το νευρικό σύστημα αναπτύσσεται συνεχώς. Ωστόσο οι συσκευές αυτές είναι συνήθως σχετικά μεγάλες και απαιτούν επεμβατικές/ χειρουργικές διαδικασίες, παράγοντας παρενέργειες.
Το ElectRx στοχεύει στη δημιουργία εξαιρετικά μικροσκοπικών συσκευών, μεγέθους που αντιστοιχεί σε μεμονωμένες νευρικές ίνες, που θα απαιτούν τις ελάχιστες δυνατές επεμβατικές διαδικασίες- όπως για παράδειγμα εισαγωγή μέσω ένεσης. Επίσης, το πρόγραμμα αναμένεται να βελτιώσει τα δεδομένα όσον αφορά στην κατανόηση της λειτουργίας εξειδικευμένων νευρικών «κυκλωμάτων», βοηθώντας και σε τομείς όπως η αντιμετώπιση εγκεφαλικών και ψυχιατρικών διαταραχών, όπως η επιληψία, το μετατραυματικό σύνδρομο (PTSD), η κατάθλιψη κ.α.
Η επίτευξη των στόχων του προγράμματος προϋποθέτει την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για in vivo παρακολούθηση και διέγερση νεύρων, περιλαμβάνοντας προηγμένους βιοαισθητήρες και πρωτοποριακές ακουστικές και ηλεκτρομαγνητικές συσκευές για ακριβή «στόχευση» νευρικών ινών.
Η DARPA σκοπεύει να δημοσιοποιήσει ανακοίνωση με τις πλήρεις τεχνικές λεπτομέρειες του ElectRx εντός των επομένων μηνών στην ιστοσελίδα του Federal Business Opportunities. Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να λάβουν έγκριση και καθοδήγηση από την Food and Drug Administration σε όλες τις φάσεις του πενταετούς προγράμματος, με αποκορύφωμα την έγκριση για πιλοτικές μελέτες συσκευών ElectRx σε ανθρώπους. 

Read more

Τεχνολογίες του αύριο !

Ένα mouse βραχιόλι, ένας ανιχνευτής «νοθευμένων» ποτών, μία εφαρμογή για νάρκισσους και ένα τράμ από το μέλλον. Αυτά είναι μερικά από τα τεχνολογικά επιτεύγματα του αύριο. Εφαρμογές, γκάτζετ  και  μηχανές που θα μπούν στην καθημερινότητα μας στα ερχόμενα χρόνια.

Mouse υπό μορφή… βραχιολιού

Eνα «έξυπνο» βραχιόλι με δυνατότητες ποντικιού που κάνει τον υπολογιστή κυριολεκτικά του... χεριού μας ανέπτυξε η καναδική εταιρεία Thalmic Labs, με έδρα στο Οντάριο του Καναδά.

Το επαναστατικό βραχιόλι Myo λειτουργεί με τη βοήθεια αισθητήρων οι οποίοι μετρούν την κίνηση και την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από τη σύσπαση των μυών. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός ειδικού λογισμικού, μεταφράζει τις κινήσεις του χεριού σε συγκεκριμένες εντολές στην οθόνη του υπολογιστή με τον οποίο συνδέεται μέσω Bluetooth.  

Το τελικό προϊόν πρόκειται να κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο στην τιμή των 111 ευρώ.

Αισθητήρας ανιχνεύει τα «πειραγμένα» ποτά

Ο τρόπος χρήσης του είναι πανεύκολος: ο χρήστης παραγγέλνει το ποτό του, δεν το αγγίζει, βυθίζει το μικρό γκατζετάκι στο ποτήρι και περιμένει ώσπου να ανάψει η φωτεινή ένδειξη. Αν το φωτάκι είναι πράσινο, τότε μπορεί να απολαύσει με ασφάλεια το ποτό του. Αν είναι κόκκινο, τότε καλύτερα να το επιστρέψει.

Ο λόγος για το pd.id, έναν αισθητήρα με μέγεθος ενός στικ USB, ικανό να ανιχνεύει επιτυχώς ναρκωτικές ουσίες που μπορεί κάποιος να έχει ρίξει στο ποτήρι μας.

«Το pd.id είναι μια μικρή συσκευή η οποία λειτουργεί με μπαταρία και με τη βοήθεια ενός υπερευαίσθητου αισθητήρα είναι σε θέση να "διαβάζει" την ύπαρξη τυχόν ναρκωτικών ουσιών συγκρίνοντας τα δειγματοληπτικά στοιχεία με μια βάση δεδομένων» εξηγούν οι αμερικανοί δημιουργοί του. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι ο αισθητήρας ανίχνευσης ύποπτων ουσιών βασίζεται στην τεχνολογία που χρησιμοποιεί η Αστυνομία.

«Πρόκειται για μια συσκευή προσωπικής ασφάλειας η οποία μπορεί να βοηθήσει την κόρη, τον γιο, την αδελφή, τη σύζυγο, τον σύντροφο, τον φίλο ή τη φίλη, τον συνάδελφό μας σε έναν συχνά επικίνδυνο κόσμο» προσθέτει η ομάδα πίσω από το pd.id.

Στην παρούσα φάση το καινοτόμο γκάτζετ για βουτιές ασφαλείας στο ποτήρι βρίσκεται σε στάδιο προσέλκυσης κεφαλαίου μέσω του Indiegogo.

Καθρέφτη, κινητάκι μου

Για όσους λατρεύουν τις selfies αλλά πολλές φορές πιάνουν τον εαυτό τους κάπως ατημέλητο, γεγονός που τους χαλάει το αισθητικό αποτέλεσμα ιδιαίτερα στη λήψη βίντεο, τώρα υπάρχει το Beauty Mirror. Μια εφαρμογή για το iPhone η οποία σε ρόλο ενός μαγικού καθρέφτη επιτρέπει στον χρήστη να τραβήξει ένα βίντεο του εαυτού του με όλες τις απαραίτητες βελτιώσεις στην εικόνα του και μάλιστα σε πραγματικό χρόνο.

Για παράδειγμα, αν τη στιγμή της βιντεοσκόπησης έχει ένα αντιαισθητικό σπυράκι, με τη βοήθεια των ειδικών φίλτρων μπορεί απλά να το... σβήσει. Αν πάλι έχει πάρει μερικά κιλάκια τελευταία, μπορεί να αδυνατίσει σε κλάσμα δευτερολέπτου.

«Το Beauty Mirror έχει σχεδιαστεί ώστε να προσφέρει στον χρήστη μια πολύ φυσική εικόνα, παρά τις οποιεσδήποτε αλλαγές» αναφέρει η Μίριαμ Πέτινεν από την εταιρεία Modiface που δημιούργησε το app.

Το τραμ ήρθε από το μέλλον!

«Δρομολόγιο» στο μέλλον υπόσχεται να πραγματοποιεί το νέο υπερ-τράμ που δημιούργησε η ρωσική εταιρεία Uralvagonzavod (UVZ). To R1, όπως ονομάζεται το καινοτόμο τραμ, θα είναι εξοπλισμένο με Wi-Fi, GPS, επτά κάμερες τεχνολογίας HD-CCTV, κλιματισμό και αντιβακτηριακές χειρολαβές.

Ο συρμός θα έχει χωρητικότητα 190-270 επιβατών και μέση ταχύτητα 24 χλμ./ώρα. Ο διευθύνων σύμβουλος της UVZ μάλιστα χαρακτήρισε το νέο τραμ «κρύσταλλο σε μεταλλικό σκελετό» και ένα «iPhone επάνω σε ράγες». Σύμφωνα με τον Αλεξέι Μασλόβ, το μοντέρνο μοντέλο έχει σχεδιαστεί ώστε να ενσωματώνεται ομοιόμορφα στο περιβάλλον.

Ακόμη και εσωτερικά, με τις ενιαίες θέσεις που εκτείνονται κατά μήκος του, ο στενός συρμός δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είναι φαρδύς και ευρύχωρος. Στο μπροστινό του μέρος η μύτη που δημιουργεί το παρμπρίζ ενισχύει την ασφάλεια των πεζών, ενώ αυξάνει την ορατότητα του οδηγού κατά 30%.

Παρά το γεγονός ότι το R1 βρίσκεται σε στάδιο πρωτοτύπου, η ρωσική εταιρεία υποστηρίζει ότι θα είναι σε θέση να περάσει στη μαζική παραγωγή μέσα στον επόμενο χρόνο. Στόχος της είναι η προώθηση του προϊόντος της στις αγορές της Ανατολικής Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής.

Read more

Πως επιδρά ο καφές στον εγκέφαλο ; (Video)

Από την εφηβεία και έπειτα η πλειοψηφία συνηθίζει να πίνει (τουλάχιστον) έναν καφέ το πρωί για να “ξυπνήσει”, ενώ συνηθισμένο είναι και το φαινόμενο με τους καφέδες κατά τη διάρκεια των εξετάσεων για να λειτουργήσει το μυαλό. Τι ισχύει, όμως, απ’ όλα αυτά επιστημονικά;

Η ομάδα AsapSCIENCE εξηγεί στο νέο της video πως η καφεΐνη επιταχύνει την παραγωγή αδρεναλίνης στον εγκέφαλο, αλλά προειδοποιεί ότι ο τρόπος που επιδρά σε αυτή τη διαδικασία είναι παρόμοιος με αυτόν της κοκαΐνης (φυσικά σε μικρότερο βαθμό).

              

Read more

Η ζωή κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής

Η ζωή όχι μόνο υπάρχει αλλά μπορεί και συντηρείται σε ενεργά οικοσυστήματα με πλούσια ποικιλότητα μέσα στο αφιλόξενο, ψυχρό και απολύτως σκοτεινό περιβάλλον των νερών που είναι κλεισμένα κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής. Αυτό αποδεικνύει η μελέτη των μικροοργανισμών στα δείγματα νερού από τη «σφραγισμένη» μέσα στον πάγο της Δυτικής Ανταρκτικής λίμνη Γουίλανς.



Τα ευρήματα, τα οποία επιβεβαιώνουν για πρώτη φορά τις σχετικές θεωρίες των επιστημόνων, προσφέρουν νέα στοιχεία τόσο για τη μελέτη της ζωής στη Γη όσο και για τη διερεύνηση της ενδεχόμενης ύπαρξής της έξω από τον πλανήτη μας.


Τα μοναδικά αξιόπιστα δείγματα

Τα δείγματα νερού που ανέσυρε από τη Γουίλανς η αμερικανική αποστολή WISSARD (Whillans Ice Stream Subglacial Access Research Drilling) τον Ιανουάριο του 2013 ήταν τα πρώτα που ελήφθησαν από κάποια από τις πολλές λίμνες που είναι «θαμμένες» κάτω από τους πάγους της Ανταρτικής και προσέλκυσαν αμέσως τα φώτα της δημοσιότητας καθώς είχε διαπιστωθεί ότι περιείχαν μικρόβια.

Λίγο αργότερα είχε ακολουθήσει μια ανάλογη δειγματοληψία – και μια ανακοίνωση για «νέα μορφή ζωής« – από τη ρωσική αποστολή στην επίσης «κλεισμένη» από τον πάγο λίμνη Βοστόκ, όπως όμως αποδείχθηκε τα ρωσικά δείγματα είχαν επιμολυνθεί κατά την ανάσυρσή τους. Τα δείγματα της Γουίλανς παρέμειναν λοιπόν τα μόνα «καθαρά» και αξιόπιστα, γι’ αυτό και τα αποτελέσματα των μελετών που γίνονται σε αυτά αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την επιστημονική κοινότητα.


Πλούσια οικοσυστήματα

Η πρώτη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο τρέχον τεύχος της επιθεώρησης «Nature», δικαίωσε της προσδοκίες αφού δείχνει πώς η ζωή μπορεί να συντηρηθεί μέσα σε ένα περιβάλλον το οποίο δεν έχει «δει» το φως του ήλιου εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Τα νερά της λίμνης Γουίλανς είναι πλούσια σε μικροβιακή ζωή, η οποία μάλιστα εμφανίζει εντυπωσιακή για τις αντίξοες συνθήκες ποικιλότητα.

Οι ερευνητές «μέτρησαν» 130.000 κύτταρα μικροοργανισμών ανά χιλιοστό του λίτρου νερού – πυκνότητα μιρκοβιακής ζωής αντίστοιχη με αυτή που συναντάται σε μγάλο μέρος των νερών στα βάθη των ωκεανών της Γης – και σχεδόν 4.000 είδη βακτηρίων και αρχαιοβακτηρίων – οικοσυστήματα πολύ πιο σύνθετα από ό,τι θα ανέμενε κάποιος σε ένα τόσο ακραίο και απομονωμένο περιβάλλον. Σύμφωνα με τις αναλύσεις η ζωή που εντοπίσθηκε στα δείγματα έχει επιβιώσει στη θαμμένη στους πάγους λίμνη τα τελευταία 120.000 (ή πιθανώς και 1 εκατομμύριο) έτη χωρίς καθόλου ενέργεια από τον ήλιο, βασιζόμενη μόνο σε ανόργανες ενώσεις.


Η πρώτη χειροπιαστή απόδειξη

Τα ευρήματα από τα δείγματα της λίμνης Γουίλανς προσφέρουν την πρώτη απόδειξη για την ύπαρξη ζωής μέσα στους πάγους της Ανταρκτικής. «Κατορθώσαμε να αποδείξουμε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Ανταρκτική δεν είναι μια νεκρή ήπειρος» δήλωσε σε δελτίο Τύπου ο Τζον Πρίσκου από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Μοντάνα, επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής WISSARD.

Από την πλευρά του ο Μπρεντ Κρίστνερ από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα, κύριος συγγραφέας της μελέτης, πρόσθεσε: «Είναι η πρώτη χειροπιαστή απόδειξη ότι όχι μόνο υπάρχει ζωή αλλά και ενεργά οικοσυστήματα κάτω από το παγοκάλυμμα της Ανταρκτικής, κάτι το οποίο υποπτευόμαστε εδώ και δεκαετίες. Με αυτή τη μελέτη χτυπάμε πλέον το χέρι στο τραπέζι και λέμε “Ναι, είχαμε δίκιο”».


Ζωή χωρίς το φως του ήλιου

Η μεγάλη αξία της δουλειάς των αμερικανών επιστημόνων έγκειται ακριβώς σε αυτό το τελευταίο – όχι τόσο δηλαδή στο ότι επιβεβαίωσε την ύπαρξη ζωής σε αυτό το αφιλόξενο περιβάλλον αλλά κυρίως στο ότι έδειξε πώς οι μικροοργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν εκεί χωρίς ενέργεια από το ηλιακό φως εκμεταλλευόμενοι τη χημεία της λίμνης και τα σωματίδια πετρωμάτων και ιζημάτων που υπάρχουν στο νερό της.

«Για να υπάρξει ένα οικοσύστημα θα πρέπει να τροφοδοτείται με ενέργεια» εξήγησε ο κ. Κρίστνερ στο BBC. «Στη μελέτη αυτή δείχνουμε μια δομή κοινωνίας η οποία μπορεί να εκμεταλλευθεί τις ενεργειακές πηγές που είναι διαθέσιμες. Και αυτές είναι ανόργανες ενώσεις όπως αυτές του αμμωνίου, του φωσφόρου ή του θείου. Η κίνηση του παγοκαλύμματος κονιορτοποιεί το έδαφος και σωματίδια από ανόργανα υλικά περνούν στο νερό όπου προσφέρονται για χημικές και βιολογικές διεργασίες».

Εκτός από τους βιολόγους και τους ειδικούς που μελετούν τον πάγο και τα υδρολογικά δίκτυά του τα ευρήματα έγιναν δεκτά με ενθουσιασμό και από τους αστροφυσικούς, καθώς αφήνουν να διαφανεί ένα ενδεχόμενο για την ύπαρξη ανάλογων μορφών ζωής σε παγωμένους κόσμους όπως η Ευρώπη ή ο Εγκέλαδος (δορυφόροι αντίστοιχα του Δία και του Κρόνου) οι οποίοι φαίνονται να κρύβουν υγρό νερό κάτω από το στρώμα των πάγων τους.

Read more